OBRAZ 1. SMAK LAT 90’

 

Vintage!

Im dłużej grzebię w pamięci, tym więcej obrazów się wyłania. Chyba były to dla mnie bardzo istotne przeżycia skoro przetrwały tyle czasu, choć skrzętnie starałem się je zasypywać, maskować i wypierać.
Pierwsze migawki związane z kobiecością i tym, że jest w niej coś, co mnie interesuje to oglądanie mojej mamy, gdy ta malowała się przed wyjściem z domu. Klasyk. Tata w pracy, nadopiekuńcza mama zabiera wszędzie ze sobą swoje dziecko. Dziś widzę, że te wszystkie opowieści psychologów mają swój sens. Brak ojca (ciągła praca) powoduje to, że dziecko chce się upodobnić do matki… czy jakoś tak. Ale moje preferencje wobec koloru włosów i stylu ubioru w „ukrytym życiu” mocno mi się z tym pokrywają. Jakim szokiem było to, gdy przeglądając stare zdjęcia zobaczyłem fotkę mamy, gdzie była łudząco podobna do jednego zdjęcia mojego oblicza en femme… Czy powinno mnie to przerażać? Czy jest w tym coś złego? Raczej nie. Mam dobrą relację z rodzicami i nigdy nie wchodziła ona na jakieś patologiczne ścieżki. Jest to więc zapewne konstrukt, który sprzyja pojawianiu się crossdresserów na świecie. Swoją drogą wiedzieliście, że jest ich tak wielu? Okazuje się, że jest bardzo wielu. Ukrytych, wyautowanych, walczących, przeczuwających. Być może będzie jeszcze więcej bo świat ma coraz więcej z kobiety. Kobiety prą do przodu, a faceci są zmęczeni, zagubieni. Czy to źle? Trudno odgadnąć, ale w dalszej perspektywie może być OK. Może nawet lepiej?

Ale wracam do moich pierwszych doświadczeń. Były to lata 90’. Dlatego chyba też właśnie ta epoka najbardziej mnie podnieca. Zasklepiła się w mojej pamięci i zajmuje wyjątkowe miejsce. Cieszę się, że moja mama miała i ma dobry gust, bo czasy były takie, że różnie można było trafić. A czym skorupka za młodu nasiąknie? No właśnie. Nawet do dziś zostało mi zamiłowanie do niebieskich cieni, czerwonej szminki, mini spódniczek i rajstop. Jak przez mgłę pamiętam kreacje tamtych czasów, w których kobiety chyba ubierały się bardziej kobieco niż dziś. Nie oceniam czy to dobrze czy źle. Ale, pamiętam sukienki, garsonki, makijaże, fryzury. Wszystko ze stylem. Wszystko z dzisiejszej perspektywy – smaczny vintage.


 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

MARTA PRUS - materiały nadeslane

Obraz
  Imię: Marta Pierwsze crossdressingowe wspomnienie:  Wszystko zaczęło się dość mało oryginalnie. Klasyka w postaci czekania, aż każdy z pozostałych domowników opuści mieszkanie i dzida. Mając 11 lat wyciagam z szuflady „pasujące” bordowe grube rajstopy i zakładam do czerwonej sukienki mojej mamy. Ten wspaniały zestaw połączony jeszcze z brązowymi botkami na obcasie lądował na mnie najczęściej. W takim stroju całe 40 minut mogłam spędzić codziennie rano oglądając powtórkę nowego odcinka serialu „Majka”, który codziennie leciał w TV dokładnie od 8 rano. Kto wie o Tobie? Wie wyłącznie moja narzeczona. Rodzice na pewno się domyślali, ale nigdy nie było poruszenia tego tematu.  Jak to powiedziałaś? Nadszedł wieczór. Leżąc na kanapie wraz z moją ukochaną pomyślałam, że najwyższy czas się do tego przyznać. Zwyczajnie nie wyobrażałam sobie ukrywać się przed nią aż do jakiejś masakrycznej wpadki, której chyba bym nie przeżyła. Dygocząc ze strachu...
Czytaj więcej

ALICJA NOWAK - materiały nadesłane

Obraz
  Witajcie. Śledzę losy PoDrugiejStronieSzafy.pl jeszcze od czasu, gdy była tylko projektem w głowach jej autorek. Sama nie wiem, kiedy poznałyśmy się co prawda wirtualnie, ale chyba to było przy okazji publikowania przeze mnie moich pierwszych opowiadań – jeżeli się mylę proszę mnie poprawić. Nie jestem typową crossdresserką a z szafy wyszłam mając zaledwie 16 lat. Swoje doświadczenia jako Ona lubię spisywać w formie opowiadań, które układają się w swoistą całość. Myślę ze nadszedł czas abyście mnie bliżej poznali. Imię: Alicja – „ta po drugiej stronie lustra” Pierwsze crossdressingowe wspomnienie: Będąc jeszcze młodym, 16 letnim chłopakiem miałam prawie same koleżanki. Choć nie powiem, kilku kolegów się zdarzyło, ale większość czasu spędzałam w damskim gronie. W tamtym czasie, jak na nasz wiek, dziewczyny były bardzo szalone. Nie miałyśmy Internetu i cyfrowej fotografii. Jako jedna z niewielu miałam kompletny sprzęt fotograficzny pozwalający robić zdjęcia od a do...
Czytaj więcej

MARTYNA - materiały nadesłane

Obraz
  Imię: Martyna  Zastanawiałam się nad wieloma, które mogłyby do mnie pasować, ale tu zainspirowałam się moją dawną znajomą i tak już zostało. Bardzo je lubię i dobrze się z nim utożsamiam. Pierwsze crossdressingowe wspomnienie: Przymierzanie rajstopek oraz szpilek mojej mamy, gdy byłam jeszcze mała i już wtedy podobałam się sobie, widząc w lustrze jak ładnie mogłabym wyglądać. Przez wiele lat były różne momenty, odchodzenia od tego i powracania, od około dwóch lat podchodzę do tego poważnie, dbam o każdy szczegół by wyglądać jak najbardziej kobieco. Kto wie o Tobie? Nikt, doskonale wiem, że ani rodzina, ani środowisko znajomych nie zaakceptuje mojej kobiecości, dlatego nie obnoszę się z tym. Zostawiam to dla siebie. Nauczyłam się cieszyć obydwoma światami tak samo. Mam jednak cichą nadzieję, że poznam przyjaciółki takie jak ja, z którymi będę mogła cieszyć się wspólnie kobiecym światem. Fajnie by było czasami porozumieć się z podobnie myślący...
Czytaj więcej