MANIFEST (DO DZIAŁANIA) NA DZIŚ

 

Każdy potrzebuje czasem się zmotywować do czegoś. Często, aby ruszyć z miejsca, gdy mamy wrażenie nieustannego kręcenia się w około własnej osi, postanawiamy wręcz do siebie przemówić. Tak też uznałyśmy, że dziś spróbujemy zapisać swego rodzaju manifest. Może trafi on, także i w Wasze obecne zapotrzebowanie.

PRZEMYŚLENIOWY MANIFEST 23 kwietnia 2023r.

Nie gadać, nie przemyśliwać, nie deliberować

DZIAŁAĆ

Bez strachu, ale z rozwagą

Nie cykać się rzeczy, które nie są złe i nikomu krzywdy nie robią – razem możemy pokonać wszystko bo po wszystkim usiądziemy sobie w kole i światowi w twarz się zaśmiejemy.

Eliminować te rzeczy destrukcyjne i złe. A reszta? Czemu nie!? Czemu…?

Ograniczyć ilość priorytetów i iść w nie na maxa – efekt lepszy i nakład sił mniejszy

W dupie z perfekcjonizmem – działać! To lepsze niż lęk.

Bawić się życiem i żyć!

Starać się zrozumieć siebie, ale drogą działań – nie słów.

LĘK zapisywać jako lęk i traktować jak coś wartego by się z tym zmierzyć i z satysfakcją WYGRAĆ.

A odwagę zapisywać jako ODWAGĘ – jako pomocnika niezbędnego.

Za mało czasu

Zbyt jest niepowtarzalny

Nie do nadrobienia

Już nigdy nie będziemy tak młodzi jak wczoraj

Już nigdy nie zrobimy tego, co mogliśmy zrobić wczoraj

Bo wczoraj już nigdy nie zaistnieje – przepadło

Ale nie można też rozmyślać za dużo o wczoraj bo ucieknie DZIŚ, które jest ważniejsze

JUTRO to SZANSA – nie lęk

Ale JUTRO będzie jutro, a DZIŚ jest TERAZ

Czas na działanie i czas na odpoczynek, refleksję

Bo ten odpoczynek i refleksja też mogą służyć realizacji i wspomagać ODWAGĘ

Spokojnie pokonywanie lęku to wciąż pokonywanie

To wciąż zwyciężanie – na luzie, a w twarz śmiejąc się przeciwnikowi może zasmakować nawet lepiej.

Zwiedzanie świata i zakamarków, co lepsze?

Sami ze sobą, sami sobie – co w tym strasznego?

Otwarcie mówić

Z uśmiechem działać

Uważnymi na siebie

Zaskakiwać

Pamiętać

Starać się

i kochać.

CHCEMY, ABY NASZE WPISY BYŁY JAK NAJLEPSZE WIĘC INFORMUJEMY, ŻE BĘDZIEMY TAKIE ROBIĆ PRZYNAJMNIEJ RAZ NA MIESIĄC, A NIE RAZ W TYGODNIU. NIESTETY CZAS NIE JEST Z GUMY, A NASZE OBOWIĄZKI ZWIĄZE Z PRACĄ NIE ZAWSZE DAJĄ NAM TAKĄ SWOBODĘ CZASOWĄ JAKĄ BYŚMY CHCIELI. ŚCISKAMY :*


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

MARTA PRUS - materiały nadeslane

Obraz
  Imię: Marta Pierwsze crossdressingowe wspomnienie:  Wszystko zaczęło się dość mało oryginalnie. Klasyka w postaci czekania, aż każdy z pozostałych domowników opuści mieszkanie i dzida. Mając 11 lat wyciagam z szuflady „pasujące” bordowe grube rajstopy i zakładam do czerwonej sukienki mojej mamy. Ten wspaniały zestaw połączony jeszcze z brązowymi botkami na obcasie lądował na mnie najczęściej. W takim stroju całe 40 minut mogłam spędzić codziennie rano oglądając powtórkę nowego odcinka serialu „Majka”, który codziennie leciał w TV dokładnie od 8 rano. Kto wie o Tobie? Wie wyłącznie moja narzeczona. Rodzice na pewno się domyślali, ale nigdy nie było poruszenia tego tematu.  Jak to powiedziałaś? Nadszedł wieczór. Leżąc na kanapie wraz z moją ukochaną pomyślałam, że najwyższy czas się do tego przyznać. Zwyczajnie nie wyobrażałam sobie ukrywać się przed nią aż do jakiejś masakrycznej wpadki, której chyba bym nie przeżyła. Dygocząc ze strachu...
Czytaj więcej

ALICJA NOWAK - materiały nadesłane

Obraz
  Witajcie. Śledzę losy PoDrugiejStronieSzafy.pl jeszcze od czasu, gdy była tylko projektem w głowach jej autorek. Sama nie wiem, kiedy poznałyśmy się co prawda wirtualnie, ale chyba to było przy okazji publikowania przeze mnie moich pierwszych opowiadań – jeżeli się mylę proszę mnie poprawić. Nie jestem typową crossdresserką a z szafy wyszłam mając zaledwie 16 lat. Swoje doświadczenia jako Ona lubię spisywać w formie opowiadań, które układają się w swoistą całość. Myślę ze nadszedł czas abyście mnie bliżej poznali. Imię: Alicja – „ta po drugiej stronie lustra” Pierwsze crossdressingowe wspomnienie: Będąc jeszcze młodym, 16 letnim chłopakiem miałam prawie same koleżanki. Choć nie powiem, kilku kolegów się zdarzyło, ale większość czasu spędzałam w damskim gronie. W tamtym czasie, jak na nasz wiek, dziewczyny były bardzo szalone. Nie miałyśmy Internetu i cyfrowej fotografii. Jako jedna z niewielu miałam kompletny sprzęt fotograficzny pozwalający robić zdjęcia od a do...
Czytaj więcej

MARTYNA - materiały nadesłane

Obraz
  Imię: Martyna  Zastanawiałam się nad wieloma, które mogłyby do mnie pasować, ale tu zainspirowałam się moją dawną znajomą i tak już zostało. Bardzo je lubię i dobrze się z nim utożsamiam. Pierwsze crossdressingowe wspomnienie: Przymierzanie rajstopek oraz szpilek mojej mamy, gdy byłam jeszcze mała i już wtedy podobałam się sobie, widząc w lustrze jak ładnie mogłabym wyglądać. Przez wiele lat były różne momenty, odchodzenia od tego i powracania, od około dwóch lat podchodzę do tego poważnie, dbam o każdy szczegół by wyglądać jak najbardziej kobieco. Kto wie o Tobie? Nikt, doskonale wiem, że ani rodzina, ani środowisko znajomych nie zaakceptuje mojej kobiecości, dlatego nie obnoszę się z tym. Zostawiam to dla siebie. Nauczyłam się cieszyć obydwoma światami tak samo. Mam jednak cichą nadzieję, że poznam przyjaciółki takie jak ja, z którymi będę mogła cieszyć się wspólnie kobiecym światem. Fajnie by było czasami porozumieć się z podobnie myślący...
Czytaj więcej